Het betalen van de bruidsschat, de lobola, kan misbruikt worden door mensen die er financieel een slaatje uit slaan. Ook kan de lobola leiden tot misbruik van vrouwen omdat de vrouw als bezit van de man wordt beschouwd. Een bezwaar is dat de vrouw in kwestie meestal geen enkele inspraak heeft waardoor de lobola een ongelijkwaardig gebeuren is. Oorspronkelijk werd de bruidsschat betaald als onderpand voor de vruchtbaarheid van de vrouw, een soort prijskaartje. Tegelijkertijd zou het de vrouw de zekerheid moeten geven dat de man de relatie serieus neemt. Deze doelen zijn in de huidige samenleving achterhaald. Kelvin Shimo vindt dat The House of Chiefs een comité moet vormen die een standaard lobolaprijs vaststelt. Sylvia Chirawu uit Zimbabwe, nationaal coördinator van Women and Law in Southern Africa (WLSA) vindt dat in de geld-economie van nu, de lobola niet meer functioneert en beter kan verdwijnen, omdat de vrouw als handelswaar wordt gebruikt. Ook de UN Convention on the Elimination of all Forms of Discrimination against Women (EDAW) bepleit afschaffing van de bruidsschat. Het laatste woord is er nog niet over gesproken.
(P 24/5, 7/6/09)